Jak oznaczać treści z AI w firmie: 5 kroków według AI Act
Od 2 sierpnia 2026 r. obowiązuje art. 50 AI Act. Sprawdź, które treści z AI musisz oznaczyć, kto za to odpowiada i jak to wdrożyć w firmie w pięciu krokach.


Spis treści
Oznaczanie treści z AI to obowiązek z art. 50 AI Act: odbiorca ma wiedzieć, że ogląda albo czyta coś, co wygenerowała lub zmieniła sztuczna inteligencja. Przepis obowiązuje od 2 sierpnia 2026 r. i dotyczy zarówno firm, które tworzą narzędzia AI, jak i tych, które z nich po prostu korzystają.
Poniżej pięć kroków, które przeprowadzą Cię przez temat w firmie. Przy każdym są pytania kontrolne, a na końcu lista źródeł. Stan prawny na 22 października 2026 r. To nie jest porada prawna, tylko praktyczna mapa.
Kogo dotyczy art. 50 i od kiedy?
AI Act rozróżnia dwie role. Dostawca to firma, która tworzy system AI i wprowadza go na rynek (np. producent generatora obrazów). Podmiot stosujący to firma, która używa systemu AI w swojej działalności. Większość małych i średnich firm jest podmiotem stosującym.
Art. 50 nakłada obowiązki na obie role. Dostawcy muszą m.in. oznaczać wygenerowane treści w formacie czytelnym maszynowo (art. 50 ust. 2). Podmioty stosujące muszą ujawniać deepfake’i i część tekstów (art. 50 ust. 4). Obowiązki stosuje się od 2 sierpnia 2026 r. Wyjątek: dostawcy systemów wprowadzonych na rynek przed tą datą mają czas na oznaczenia maszynowe do 2 grudnia 2026 r. Tak zmieniło to rozporządzenie Digital Omnibus (UE) 2026/1744.
Krok 1: Zrób listę miejsc, w których AI tworzy treści. Gdzie to się dzieje?
Zacznij od inwentaryzacji. Nie da się oznaczać czegoś, o czym nie wiesz. W wielu firmach AI pisze posty na social media, generuje grafiki do reklam, przygotowuje opisy produktów, nagrywa lektora do filmów i odpowiada klientom na czacie. Często każdy dział robi to po swojemu.
Pytania kontrolne:
- Które narzędzia AI są w firmie w użyciu (także te, z których ktoś korzysta na prywatnym koncie)?
- Jakie treści z nich wychodzą na zewnątrz: tekst, grafika, wideo, audio?
- Kto je publikuje i gdzie?
Jeśli na któreś pytanie nie znasz odpowiedzi, zapytaj zespół wprost. Krótka ankieta wystarczy.
Krok 2: Ustal swoją rolę. Jesteś dostawcą czy podmiotem stosującym?
Jeśli korzystasz z gotowych narzędzi (ChatGPT, Midjourney, generator głosu), jesteś podmiotem stosującym. Oznaczenia maszynowe (np. znak wodny w metadanych) to wtedy zadanie dostawcy narzędzia, nie Twoje.
Sytuacja zmienia się, gdy firma sama buduje system AI i udostępnia go innym. Przykład: czat na stronie, który rozmawia z klientami. Art. 50 ust. 1 wymaga, żeby taki system był zaprojektowany tak, by człowiek wiedział, że rozmawia z AI, chyba że jest to oczywiste. Dlatego przy wdrażaniu asystentów AI zawsze dodajemy jasną informację na starcie rozmowy.
Pytania kontrolne:
- Czy używamy tylko gotowych narzędzi, czy coś budujemy i udostępniamy?
- Czy mamy czat albo asystenta, z którym rozmawiają klienci?
- Czy klient od pierwszej wiadomości wie, że rozmawia z AI?
Krok 3: Wyłap treści, które musisz oznaczyć. Co jest deepfake’iem?
Podmiot stosujący ma dwa główne obowiązki z art. 50 ust. 4.
Pierwszy to deepfake: obraz, dźwięk albo wideo wygenerowane lub zmienione przez AI, które przypomina istniejące osoby, przedmioty, miejsca lub wydarzenia i może zostać uznane za prawdziwe. Wygenerowany „prezes” w filmie reklamowym albo realistyczne zdjęcie biura, którego nie ma, to deepfake. Przy treściach wyraźnie artystycznych, satyrycznych lub fikcyjnych obowiązek jest łagodniejszy: wystarczy ujawnić to w sposób, który nie psuje odbioru dzieła.
Drugi to tekst publikowany po to, żeby informować opinię publiczną o sprawach interesu publicznego. Tu jest ważny wyjątek: oznaczenie nie jest potrzebne, jeśli tekst przeszedł ludzką redakcję i ktoś (osoba albo firma) bierze za niego odpowiedzialność redakcyjną.
Pytania kontrolne:
- Czy pokazujemy realistyczne obrazy, głosy albo filmy z osobami lub miejscami, które wygenerowało AI?
- Czy publikujemy teksty o sprawach publicznych (np. komentarze do przepisów, informacje dla mieszkańców)?
- Czy każdy taki tekst ma redaktora, który go sprawdza i podpisuje?
Krok 4: Wybierz sposób oznaczania. Jak i kiedy pokazać etykietę?
Art. 50 ust. 5 mówi, że informacja ma być jasna i wyraźna, ma się pojawić najpóźniej przy pierwszym kontakcie odbiorcy z treścią i spełniać wymogi dostępności. Czyli nie drobnym drukiem w stopce, tylko tam, gdzie odbiorca patrzy: na grafice, na początku filmu, przy tekście.
W praktyce pomaga Kodeks postępowania w sprawie oznaczania treści generowanych przez AI. Komisja Europejska opublikowała jego ostateczną wersję w czerwcu 2026 r. Stosowanie kodeksu jest dobrowolne, ale obowiązek z art. 50 już nie. Komisja przygotowała też zestaw ikon do oznaczania treści, z których można korzystać.
Pytania kontrolne:
- Gdzie odbiorca zobaczy etykietę na każdym typie treści (post, reklama, film, artykuł)?
- Czy etykieta jest czytelna także dla osób korzystających z czytników ekranu (np. w tekście alternatywnym)?
- Czy stosujemy jeden wzór oznaczeń w całej firmie?
Krok 5: Spisz zasady i przeszkol zespół. Kto pilnuje tego na co dzień?
Ostatni krok zamienia jednorazowy porządek w nawyk. Spisz krótkie zasady: jakich narzędzi używacie, co oznaczacie, jak i kto zatwierdza publikację. Jedna strona wystarczy. Przykład takich zasad znajdziesz na naszej stronie Zasady wykorzystania AI.
Potem pokaż zasady ludziom, którzy publikują treści. Bez tego zostaną w folderze. Krótkie szkolenie z bezpiecznego korzystania z AI załatwia to w jedno popołudnie.
Pytania kontrolne:
- Czy zasady są zapisane i dostępne dla wszystkich, którzy publikują?
- Kto zatwierdza treści z AI przed publikacją?
- Kiedy przeglądamy zasady (np. po zmianie narzędzi albo nowych wytycznych)?
Samodzielnie czy z pomocą?
Jeśli publikujesz kilka postów w miesiącu, poradzisz sobie sam z tą listą. Gdy treści z AI powstają w kilku działach, warto zrobić to raz porządnie: inwentaryzacja, zasady, szkolenie. Na kolejnym webinarze 17 listopada pokażemy to na przykładach.
Zasady oznaczania warto wpisać do firmowych reguł, o czym piszemy we wpisie polityka korzystania z AI w firmie.
Podsumowanie
Art. 50 AI Act obowiązuje od 2 sierpnia 2026 r. Najpierw sprawdź, gdzie w firmie AI tworzy treści. Potem ustal, czy jesteś tylko podmiotem stosującym, czy także dostawcą. Oznaczaj deepfake’i i teksty o sprawach publicznych, które nie przeszły ludzkiej redakcji. Etykieta ma być wyraźna i widoczna od pierwszego kontaktu. Na koniec spisz zasady i przeszkol zespół.
Jedna rzecz do zrobienia dziś: zapytaj zespół, z jakich narzędzi AI korzysta. To pierwszy krok z pięciu.
Źródła
- Rozporządzenie (UE) 2024/1689 (AI Act), art. 50, EUR-Lex.
- Code of Practice on marking and labelling of AI-generated content, Komisja Europejska.
- Rozporządzenie (UE) 2026/1744 (Digital Omnibus on AI), Dziennik Urzędowy UE, 24 lipca 2026 r.
- AI Act
- art. 50
- oznaczanie treści
- deepfake
Tekst przygotowany z pomocą AI, zredagowany i sprawdzony przez człowieka.



